م...ر...گ.

          در غروب مبهم شهری غريب                هيچ کس تنهاييم را حس نکرد

            هيچ تفسيری به جز چشمان تو         وسعت شيداييم راحس نکرد

           فصل سردی را که ويران می شدم       هيچ کس در خواب هايش هم نديد

                در شب بی انتها با ياد تو                         هيچ کس مانند من غمگين نبود

امشب دستانم محتاج انند که بنويسند تا از رعشه بيفتد و مغزم همچنان می کوشد تا امتداد را

فراموش کند شايد ارام گيرد.ولی من می دانم که هر دو بيهوده در تلاشند.درد من چيز ديگری

است .چيزی که در قلبم می تپد.ترس...ترسی از فردا وروزهايی که هنوز نيامده اند.نمی دانم

در فردا چه بايد کرد.فردا چه جواب تازه ای برای سوال سخت زندگيم خواهم داشت؟؟و من

همچنان با اين وحشت می جنگم.وحشتی که...!؟

(به خودمم)ميشه اينقدر ورق نزنی؟دنبال چی هستی؟چی می خوای؟! يه چيزی بگو تا شايد

يه کمی اروم بگيرم... سيب سرخ؟!نه ديگه خيلی وقته که سيب سرخ نمی خوام! چی؟؟هديه

های کال؟!!نه اون رو هم ديگه نمی خوام...اخه ببين اينجا زندگيه نه فيلم وقصه که توش بشه

مثل (...)از قلب پروانه ای ورمانتيک گفت.نکنه می خوای ميون سيل گريه هام وسط تنهاييهام

و لابه لای غصه هام بازم رمانتيک حرف بزنم.مثلا از اون گلهای بنفش پرپر شده يا...

چيه؟چرا طفره ميرم؟باشه ميگم...يعنی به همين سادگی ؟!تو باور ميکنی؟ولی نه!من که

هنوز باورم نميشه!اخه چرا تا اين حد حرمت دستهای دعا از بين رفته ؟؟؟مردم چقدر بد شده

اند ...چقدر زمانه......؟!!!

می دونی دنيا هر ذره اش اکسير خواب داره و ادمها در واقع اکثر ادمها زود خوابشون ميبره. 

هميشه يه تکونی لازمه تا خواب از سر ادما بپره!ولی اينبار گرمی نفسش رو احساس کردم

يعنی اينقدر به من نزديک بوده و من نمی دونستم!ولی مهم اينه که اينبار من ساکم رو بستم

واماده اماده.....! تو هم پاشو.همين حالا...اره همين حالا.چرا معطلی؟!حتما می خوای بگی

نصف شبی عقلم پاره سنگ برداشته يا اينکه حالم اورژانسيه....؟!

اخه بيچاره مگه نمی بينيش ؟هر لحظه ممکنه قرعه به نامت بيفته و اونوقت...!!!

فقط بذار اينو بگم:              دنيا قشنگ نيست ...به خدا قشنگ نيست

                                پس چرا بهم ميگی ديگه گريه نکن؟چرا؟!!

  اما خدايا تموم حرفم اينه که من اين غمها و گريه ها و درد ها رو دوس دارم بی رودربايستی

بهت گفتم به خدا دوس دارم.پس چرا بعضی اوقات نعمت داشتن اينارو ازم می گيری؟اخه

فقط يه چند ماهيه باهاشون اشنا شدم قبلا زياد باهاشون دمخور نبودم...قبلا کسی منو به اونا

معرفی نکرده بود!اخه خدايا اين واژه ها خيلی پاکن...گويی از جنس بارانند...عجب ابهتی!!!

من همينو می خوام همين غم بزرگی که الان توی دلم نشسته اين يعنی همون عشق....

همون سيب سرخ.... همون هديه های کال..... همون...

............................................................................................................................................

  راستی تا يادم نرفته تولد يکسالگی وبلاگ خواهر گلمون(عطر نماز)رو هم به ايشون تبريک عرض می کنم.کسيکه فکر که نه يقينا در راه اشنا ساختن جوانان با نماز واحکام الهی از هيچ کوششی دريغ نکردند و ما هم تمام دلخوشيمون اينه که يک عمر در کنار ايشون اشنای قفس باشيم.....                                           

                                                                      با ارزوی توفيق روز افزون برای ايشون

                                                                                                       

اين شعر ناقابل رو هم تقديم ميکنم به عطر نماز:

   تو شاهراه وفا را به ما نشان دادی                       صفای عشق به دلهای مهربان دادی

  تو اشکار نمودی خانه دوست کجاست              به دوست رسم وره دوستی نشان دادی

با عشق ومعرفت گشودی تو قفل دلها را               کليد بوسه به لبهای عاشقان دادی

                                                                                                         زنده باد عطر نماز

 

  
نویسنده : yaass_073 ; ساعت ۳:٢٧ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۳/۳/٢٤
تگ ها :